Interview with Deetron

Interview with Deetron


Editor Panos Karatzas
Sat 26 Mar 2016

The Bern-raised, Swiss Sam Geiser, is the man behind the Deetron alias. Musical loves of his life have been Hip-Hop and Jazz, while Jeff Mills has been his main influence.

Deetron is an incredibly skilled permorfer, greatly acclaimed for his skills on the decks. Plural here being literal, as he can actually play on three decks, simultaneously (yes, simultaneously) and deliver mesmerizing sets. He also does both analogue and digital Djing with the same ease and with the same astonishing results. Next step is playing his gorgeous sets telepathetically on five invisible decks and making bunnies pop out of the speakers - won’t be a surpirse.

I 'm always intrigued by the aliases artists choose. Ηow did you come up with yours?

There's a very basic story behind it: When I got my first gig in some neighbouring town, I had to come up with a stage name. After some juggling around and puzzling together different parts of words I came up with Deetron, simple as that. 

Your second album has been released since late October, via the Belgium imprint Music Man Records. It includes some solo tracks on which you worked with great artists, such as Hercules & Love Affair, Seth Troxler and Fritz Kalkbrenner, to name a few. Do you find collaborations challenging, or does the mutual support prevail? Is hard work even harder when you work closely with so many different people? 

I actually enjoy collaborations a lot, particularly with vocalists. It takes quite some effort to bring everything together and finish a song as there's usually a lot of back and forth between the collaborator and myself during the process. Nevertheless, I find it very challenging to take someone else's performance, of whichever nature it may be, and tweak it into something with my own musical touch. 

What are the biggest challenges that might occur in the studio and how do you manage to cope with them?

I think it’s really important to not do the same thing over and over again and stick to certain formulas, which I think is the greatest challenge in the studio. Apart from that, there can be periods when it's really hard to write new music for one reason or another, but I don't force it. I just save the draft and continue working on it a few days, weeks or even months later. 

If you were asked to describe a picture or narrate a short story in order to define your album... what picture or story would you consider most appropriate? 

I get a lot of inspiration from walking around and soaking in the beauty of nature, so I could think of many landscape stills to go well with the album... Maybe a river running through woodlands?

How did you come up with the name of your album? Is there a story behind the title?

‘Music Over Matter’ to me, means that first and foremost there is the music. That the person behind it, the format and the means it has been made with, are secondary. Focus on the essential thing, pretty much. I am also running a club night with the same name here in Bern, with guests such as Todd Terje, Ame, MCDE and Breach.

What would you advise young people who try to make it in the music industry? Have you noticed any specific -positive or negative- professional attitudes in those you have met so far?

The most important thing in my opinion is to try to build your own thing and stand out from the masses, in terms of both music and business. And to not follow a certain trend or group, as that's usually not beneficial in the long run. I've seen some youngsters who think it's just a party and a bit of playing music from a laptop, but there are also a lot of young producers who seem to do everything right and I’m impressed at how mature they are within the industry.

What is the key to success in your opinion?

I don't actually think too much about what to do and when, in order to be successful. But I've been working quite hard and with a lot of dedication over the years so I believe that could be it….

As I read in your bio, you can mix using up to three different decks. I must admit this is quite impressive and I bet many of your fans wonder how you achieved that. Is it only about constant practice, or is there some sort of 'secret technique'...?

There is no secret technique unfortunately. It really comes down to practice, I guess along with some initial musical talent. I'd like to think I have a built-in Sync Button though :-)

There is an ongoing debate regarding 'analogue vs. digital' mixing. Where do you stand on that? Have you got a preference between those two yourself?

I don't have a preference, but I try to make the best out of both by combining them in the best possible form, which at the moment is Vinyl and digital files from USB via the CDJ's. I make a lot of edits exclusively for my sets and play accapella's or just beat versions of certain tracks with the help of the digital tools. On the other hand it's hard to beat the warm sound and physical beauty of a record with a real cover. 

Closing, a question I love to ask lately... A magic genie is revealed to you, willing to make three wishes of yours come true... What would you wish for? 

Any magician would confirm that these shouldn't be revealed! :-)



O Ελβετός Sam Geiser που ζει στη Βέρνη, είναι ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο Deetron. Πρώτες μουσικές αγάπες της ζωής του ήταν η hip hop κι η jazz, ενώ κύρια επιρροή του υπήρξε ο Jeff Mills.

Ο Sam έχει αποθεωθεί σαν performer κι είναι πλέον γνωστός για το ταλέντο και τις ικανότητές του στα decks.  Το «στα decks» εδώ είναι κυριολεκτικό, αφού μπορεί να παίζει σε τρία decks ταυτόχρονα (ναι, ταυτόχρονα) κι εκτός αυτού, νιώθει άνετα τόσο με το αναλογικό όσο και με το ψηφιακό Djing, φυσικά με τα ίδια –καταπληκτικά- αποτελέσματα. Το επόμενο βήμα είναι να παίζει σε πέντε αόρατα decks τηλεπαθητικά από τη Μαδαγασκάρη και μαζί με τα φοβερά sets του από τα ηχεία να βγαίνουν και κουνέλια. Δε θα εκπλαγεί κανείς...

Το πώς διαλέγουν οι καλλιτέχνες τα ψευδώνυμά τους είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον, πώς διάλεξες εσύ το δικό σου; Υπάρχει ιστορία πίσω από αυτό; 

Η ιστορία είναι πολύ βασική και απλή. Όταν πήρα το πρώτο μου gig σε μια γειτονική πόλη έπρεπε να έχω ένα stage name, και μετά από λίγο παιχνίδι με τις λέξεις κι ενώνοντας διάφορα κομμάτια τους σκέφτηκα το Deetron. Τόσο απλό.  

Από τέλη Οκτώβρη κυκλοφορεί το δεύτερό σου album, από τη Βέλγικη Music Man Records. Περιέχει κάποια solo tracks για τα οποία έχεις δουλέψει με πολύ μεγάλα ονόματα, όπως Hercules & Love Affair, Seth Troxler, Fritz Kalkbrenner κ.ά. Οι συνεργασίες αποτελούν δύσκολη πρόκληση για σένα ή υπερισχύει η αμοιβαία υποστήριξη; Είναι η σκληρή δουλειά ακόμα σκληρότερη όταν δουλεύεις στενά με τόσους διαφορετικούς ανθρώπους; 

Βασικά μου αρέσουν πάρα πολύ οι συνεργασίες, ειδικά όταν πρόκειται για φωνητικά. Χρειάζεται όντως αρκετή προσπάθεια για να τα συγκροτήσω όλα και να ολοκληρώσω ένα κομμάτι, αφού συνήθως υπάρχει πολύ μπρος-πίσω μεταξύ εμού και του εκάστοτε συνεργάτη μου, κατά τη διαδικασία. Πάραυτα βρίσκω ωραία πρόκληση το να παίρνω το performance κάποιου άλλου, όποιας φύσης και να είναι αυτό, και να το μετατρέπω σε κάτι με τη δική μου προσωπική μουσική πινελιά. 

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που ενδέχεται να προκύψουν στο στούντιο και πώς καταφέρνεις να τις αντιμετωπίζεις; 

Νομίζω είναι πολύ σημαντικό το να μην κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά ή να κολλάς σε συγκεκριμένες φόρμουλες, κάτι που θεωρώ ως τη μεγαλύτερη πρόκληση στο στούντιο. Εκτός αυτού, μπορεί να υπάρξουν περίοδοι κατά τις οποίες για τον άλφα ή βήτα λόγο, το να γράψω νέα μουσική είναι πολύ δύσκολο. Αλλά δεν το κουράζω. Απλά κρατάω το draft και συνεχίζω να δουλεύω πάνω σ’αυτό μετά από λίγες ημέρες, βδομάδες ή και μήνες. 

Αν σου ζητούσαν να περιγράψεις μια εικόνα ή να διηγηθείς μια μικρή ιστορία, που να προσδιορίζει το άλμπουμ σου... Ποια εικόνα ή ιστορία θα ήταν η πιο κατάλληλη; 

Εμπνέομαι πολύ από το να περπατάω και να απολαμβάνω την ομορφιά της φύσης, οπότε θα μπορούσα να σκεφτώ πολλές εικόνες τοπίων να ταιριάζουν με το αλμπουμ... Ένα ποτάμι να τρέχει μέσα σ’ένα δάσος, ίσως; 

Πώς προέκυψε ο τίτλος του άλμπουμ σου; Υπάρχει κάποιο στόρυ πίσω απ’αυτόν; 

‘Music Over Matter’ για μένα, σημαίνει πως πάνω απ’όλα είναι η μουσική. Το άτομο από πίσω της, το φορμάτ και τα μέσα με τα οποία φτιάχτηκε, είναι δευτερεύοντα. Focus στην ουσία, θα έλεγα. Επίσης τρέχω μια βραδιά με το ίδιο όνομα εδώ στη Βέρνη, με guest ονόματα όπως Todd Terje, Ame, MCDE και Breach.

Τι θα συμβούλευες νέους ανθρώπους που προσπαθούν να πετύχουν στη μουσική βιομηχανία; Έχεις παρατηρήσει κάποια –θετικά ή αρνητικά- μοτίβα επαγγελματικών συμπεριφορών σε όσους έχεις γνωρίσει μέχρι σήμερα; 

Το πιο σημαντικό κατά τη γνώμη μου είναι να προσπαθήσεις να χτίσεις κάτι δικό σου, να σταθείς εκτός μάζας από άποψη τόσο μουσικής όσο και επιχειρηματικά. Να μην ακολουθείς συγκεκριμένες τάσεις ή ομάδες, αφού συνήθως αυτό αποδεικνύεται όχι και τόσο ωφέλιμο μακροπρόθεσμα.Έχω δει νέους που νομίζουν ότι πρόκειται μόνο για ένα πάρτυ όπου απλά παίζεις μουσική σ’ένα λάπτοπ, όμως υπάρχουν και πολλοί νέοι παραγωγοί που φαίνεται να κάνουν τα πάντα σωστά. Είμαι εντυπωσιασμένος από το πόσο ώριμα κινούνται αυτοί μέσα στη βιομηχανία. 

Ποιο είναι το κλειδί της επιτυχίας κατά τη γνώμη σου; 

Αλήθεια δεν σκέφτομαι πολύ τι να κάνω και πότε, προκειμένου να είμαι επιτυχημένος. Αλλά έχω δουλέψει αρκετά σκληρά και με πολλή αφοσίωση όλα αυτά τα χρόνια, οπότε πιστεύω πως αυτό πρέπει να είναι...   

Όπως διαβάζω στο bio σου, μπορείς να μιξάρεις παίζοντας σε τρία διαφορετικά decks ταυτόχρονα. Ομολογουμένως αυτό είναι πάρα πολύ εντυπωσιακό, και σίγουρα πολλοί από τους fans σου θα αναρωτιούνται πώς το κατάφερες. Είναι αποτέλεσμα συνεχούς εξάσκησης ή μήπως υπάρχει κάποιο είδος «μυστικής τεχνικής»; 

Δεν υπάρχει κάποια μυστική τεχνική, δυστυχώς. Πραγματικά οφείλεται στην εξάσκηση, υποθέτω σε συνδυασμό με ένα κάποιο προϋπάρχον μουσικό ταλέντο. Αν και θα ήθελα να πιστεύω πως κάπου πάνω μου έχω ενσωματωμένο sync :-)

Υπάρχει ένα συνεχόμενο debate σχετικά με το ζήτημα ‘analogue vs. digital mixing’. Τι πιστεύεις γι’αυτό; Έχεις προσωπική προτίμηση ανάμεσα στα δυο εσύ ο ίδιος; 

Δεν έχω κάποια προτίμηση, όμως προσπαθώ να εκμεταλλεύομαι στο έπακρο και τα δύο με τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό, ο οποίος τη δεδομένη στιγμή είναι βινύλια και ψηφιακά αρχεία από USB μέσω CDJ's. Κάνω πολλά edits αποκλειστικά για τα sets μου και παίζω accapella's ή μόνο beat versions συγκεκριμένων κομματιών, με τη βοήθεια ψηφιακών εργαλείων. Από την άλλη, είναι πράγματι δύσκολο να υπερνικήσεις το ζεστό ήχο και τη φυσική ομορφιά ενός δίσκου με αληθινό cover. 

Τέλος, μια ερώτηση που μ’αρέσει πολύ να κάνω τελευταία... Ένα τζίνι εμφανίζεται μπροστά σου, πρόθυμο να πραγματοποιήσει τρεις ευχές σου... Τι ευχές θα έκανες; 

Οποιοσδήποτε μάγος θα μπορούσε να επιβεβαίωσει πως αυτά τα πράγματα δεν πρέπει να αποκαλύπτονται! :-)